การให้เศาะดะเกาะฮ์ แก่ผู้ที่มิใช่มุสลิมเป็นที่อนุญาตหรือไม่?

ให้เงินแก่คนต่างศาสนา จะบาปหรือไม่

ถาม :

1.) การให้เศาะดะเกาะฮฺ แก่ผู้ที่มิใช่มุสลิมเป็นที่อนุญาตหรือไม่?

2.)  อิสลามพูดถึงคนที่เที่ยวขอคนอื่นไว้อย่างไร ? กรุณาให้คำแนะนนำด้วว่า ถ้าคนที่ขอไม่ใช่มุสลิมจะทำอย่างไร ?

3.)  กฏที่ใช้กับสองคำถามแรกจะนำมาใช้กับผู้ขอที่เป็นคนขี้เมาได้หรือไม่ ? เพราะมันเป็นไปได้คนพวกนี้อาจนำเงินไปใช้ในทางที่ผิด

ตอบ :

1) การให้ทานที่มิใช่ซะกาตแก่คนยากจนที่มิใช่มุสลิมโดยเฉพาะถ้าหากเป็นญาติสามารถทำได้โดยมีเงื่อนไขว่าคนเหล่านั้นมิได้อยู่ในฐานะเป็นคู่สงครามต่อเราและมิได้ทำการรุกรานเรา อัลลอฮฺทรงกล่าวว่า

“อัลลอฮฺมิได้ทรงห้ามสู่เจ้าในการทำความดีและปฏิบัติอย่างเป็นธรรมต่อบรรดาผู้มิได้ต่อต้านสูเจ้าในเรื่องศาสนาและมิได้ขับไล่สูเจ้าออกจากบ้านเรือนของสูเจ้า แท้จริง อัลลอฮิทรงรักผู้มีความยุติธรรม แต่อัลลอฮฺทรงห้ามสูเจ้าผูกมิตรกับบรรดาผู้ต่อต้านสูเจ้าในเรื่องศาสนาและผู้ที่ขับไล่สูเจ้าออกจากบ้านเรือนของงสูเจ้าและช้วยเหลือเพื่อขับไล่สูเจ้า ใครก็ตามที่ผูกมิตรกับคนเหล่านี้ พวกเขาก็คือผู้อธรรม  

อีมามซาฟิอีได้กล่าวว่า  “ไม่เป็นการผิดแต่ประการใดในการให้ทานแก่พวกบุชาเจว็ดในฐานะที่เป็นการทำดีอย่างหนึ่ง แต่คนนั้นไม่มีสิทธิ์ที่จะได้รับการบริจาคเงินซะกาต อัลลอฮฺได้ยกย่องคนที่ “....ให้อาหารเนื่องด้วยความรักต่อพระองค์แก่คนยากจน เด็กกำพร้าและเชลย”
การให้ทานแก่มุสลิมที่ยากจนเป็นสิ่งที่ดีกว่าและเหมาะสมกว่า เพราะมันจะช่วยให้พวกเขาเชื่อฟังอัลลอฮฺและมันจะะช่ววยพวกเขาในทั้งทางโลกและทางจิตวิญญาณ  เป็นการทำให้สายสัมพันธ์ในหมู่มุสลิมมีความเหนี่ยวแน่นโดยเฉพาะในปัจจุบันเมื่อจำนววนมุสลิมผู้ยากจนมีมากกว่าคนร่ำรวย

2.) ถ้าหากคนที่มาขอเงินเป็นมุสลิมและมีความขัดสนจริงๆแล้วก็ให้เขาไปเป็นทานเท่าที่คุณสามารถจะให้ได้ วิธีการเดี่ยวกันนี้สามารถใช้ได้ผู้ที่ไม่ใช่มุสลิม แต่เป็นการดีกว่าสำหรับมุสลิมที่ขัดสนเพื่อชวยให้พวกเขาไม่ต้องมาขอทางในท้องถนน

3.) ถ้าคนที่กำลังขอเงินไม่ว่าจะเป็นมุสลิมหรือมิใช่มุสลิมขอเงินไปเพื่อทำบาปหรือซื้อสิ่งของที่ต้องห้ามหรื่อจะใช้เงินเพื่อทำสิ่งที่ต้องห้ามแล้วก็ไม่เป็นที่อนุญาตให้ทำทานแก่คนเช่นนี้

เพราะการทำทานแก่คนเช่นนี้ก็เท่ากับเป็นการช่วยเขาให้ทำสิ่งต้องห้าม อัลลอฮฺ ทรงกล่าวว่า

“และจงช่ววยเหลลือซึ่งกันและกันในคุณธรรมและการยำเกรง แต่จงอย่าช่ววยเหลือซึ่งกันและกันในสิ่งที่เป็นบาปและการล่วงละเมิด